جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳ ه‍.ش.

فیزیوتراپی (Physiotherapy) یا فیزیکال تراپی (Physical therapy)؟


فیزیوتراپی (Physiotherapy) یا فیزیکال تراپی (Physical therapy)؟

فیزیوتراپی (Physiotherapy) شاخه ای از پزشکی است که از طریق تجهیزات و دستگاه ها، تمرینات و تکنیک های خاص به درمان بیماری ها، اختلالات عصبی-عضلانی-اسکلتی و درد می پردازد.




به طورکلی، درمان های فیزیوتراپی دارای سه جنبه هستند که عبارتنداز:
*فیزیولوژیک (Physiologic)
*فیزیکال یا فیزیکی (Physical)
*طبیعی (Natural)

به عنوان مثال دستگاه های الکتروتراپی مانند اولتراسوند و لیزر از طریق اثرات سلولی و بافتی یا مکانیسم های فیزیولوژیک، سعی در طبیعی کردن بافت های درگیر دارند. کاربرد تمرینات و تکنیک های خاص در فیزیوتراپی دارای اثرات فیزیولوژیک و فیزیکی است که هدف نهایی در جهت طبیعی کردن بافت ها یا اندام های بدن است.

با توجه به اینکه "فیزیو" (Physio) به مفاهیمی چون "طبیعی یا نچرال" (Natural)، فیزیولوژیک (Physiologic) و فیزیکال (Physical) اشاره دارد و از طرفی دیگر چون نقش و عملکردهای فیزیوتراپی در درمان بیماری ها، اختلالات عصبی-عضلانی-اسکلتی(Neuromusculoskeletal disorders) و درد در جهت سه واژه فوق است، بنابراین اصطلاح فیزیوتراپی (Physiotherapy) بر فیزیکال تراپی (Physical therapy) ارجحیت داشته و مناسب تر است. همچنین واژه فیزیوتراپی نسبت به فیزیکال تراپی بیشتر مفاهیم انسانی را مد نظر قرار می دهد.
موضوعات فیزیوتراپی
طبقه بندی مطالب بر اساس ناحیه بدن

شنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۳ ه‍.ش.

بلز پالزی (Bell’s palsy)

فلج بل Bell’s palsy
بلز پالزی
نوریت فاشیال Facial neuritis

فلج بل یا نوریت فاشیال عبارت است از فلج یک طرف عضلات صورت به علت التهاب عصب هفتم مغزی (عصب فاشیال). این بیماری که به عنوان فلج محیطی عصب فاشیال شناخته می شود در سال 1812 توسط بل انگلیسی شرح داده شد. فلج بل  در افراد دیابتی شایع بوده که بیش از یک سوم بیماران را شامل می گردد. فلج بل ممکن است با سکته مغزی اشتباه شود.
اگرچه فلج بل در هر سنی مشاهده می گردد ولی در سنین 15 الی 40 سالگی شایع تر است. در این بیماری شدت فلج عضلات صورت متفاوت است. فلج عصب فاشیال علاوه بر عضلات صورت می تواند بزاق، طعم، اشک و یک اسخوان کوچک در گوش میانی را تحت تاثیر قرار دهد.




علل
علت التهاب عصب فاشیال (نوریت فاشیال) دقیقا مشخص نیست ولی عوامل زیر ممکن است در ایجاد بیماری نقش داشته باشند:
-عفونت ویروسی که بسیار مطرح است
-دیابت
-فشار خون بالا (هایپرتنشن)
-ادم 

علایم
علایم فلج بل عبارتنداز:
-ناتوانی در بستن چشم در سمت مبتلا
-ناتوانی در بالا بردن ابرو در سمت مبتلا
-ناتوانی در غنچه کردن یا عقب کشیدن لب در طرف مبتلا
-معمولا در ابتدا، درد در گوش سمت مبتلا بروز می کند که به غیر از این مورد به طور کلی در سیر این بیماری درد وجود ندارد.
-ناتوانی در سوت زدن
-اشکال در جابجا کردن لقمه در دهان
-احتمال جاری شدن بزاق از کناره دهان
-برخی از بیماران از اختلال چشایی در دو سوم پیشین زبان شاکی هستند (طرف درگیر)
-گاهی تشدید صداها در گوش یا حساسیت بیش از اندازه به صدا در طرف مبتلا

درمان
اگرچه این بیماری شایع است ولی غالبا موقت یا خوش خیم و درمان پذیر است.
درمان ممکن است در ارتباط با موارد زیر باشد:
-درمان دارویی طبق نظر متخصص مربوطه
-فیزیوتراپی
-به ندرت جراحی

سیر بیماری فلج بل
در فلج بل، حدود چهار پنجم موارد در مدت دو تا شش هفته بهبود می یابند، چون عصب تنها دچار بلوک هدایتی شده است که نوروپراکسینامیده می شود. در بقیه موارد، عصب دچار دژنرسانس والرین می گردد که در این ارتباط بهبودی به مدت سه ماه طول کشیده و معمولا کامل نیست.
اگر رشته های پیش عقده ای عصب فاشیال در دوره بهبودی به صورت غلط ترمیم یابند باعث تحریک غده اشکی و جاری شدن اشک به هنگام غذا خوردن می گردند که به این حالت اشک تمساح (Crocodile tears) گفته می شود.

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ مجاز است.
موضوعات فیزیوتراپی
طبقه بندی مطالب بر اساس ناحیه بدن

چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۳ ه‍.ش.

سنکوپ (Syncope)



سنکوپ (Syncope)
سنکوپ (Syncope) عبارت است از ازبین رفتن موقتی هوشیاری و عدم توانایی در ایستادن به علت کاهش موقت جریان خون مغزی. سنکوپ ناشی از اختلال ناگهانی در متابولیسم مغز است که اغلب به علت هایپوتانسیون و به دنبال آن کاهش جریان خون مغزی ایجاد می گردد.




غش (Fainting)
غش (Fainting) عبارت است از احساس ضعف و از دست دادن هوشیاری قریب الوقوع بدون آنکه هوشیاری واقعا ازبین برود (Presyncope). در غش کردن ساده، نبض وجود داشته و تنفس قطع نمی گردد.
علل سنکوپ
عواملی که باعث سنکوپ می شوند عبارتنداز:
-اختلالات قلبی
-سنکوپ با واسطه عصبی (رفلکسی)
-هایپوتانسیون ارتواستایک یا هایپوتانسیون پوسچرال (سقوط فشار خون به هنگام قرارگیری در وضعیت ایستاده) 
-نورولوژیک مانند حوادث عروقی مغز
-عوامل روانی مانند اختلالات عاطفی به ویژه حملات اضطرابی، اختلال هراس و افسردگی

علل سنکوپ قلبی شامل:
-انواع آریتمی (برای آریتمی ها و تاکی آریتمی ها)
-انفارکتوس میوکارد
-ضایعات دریچه ای قلب به ویژه تنگی آئورت
-ضایعات مادرزادی قلب به خصوص تترالوژی فالو
-پرولاپس دریچه میترال
-کاردیومیوپاتی
-بیماری های پریکارد
-میکزوم دهلیزی
-استفاده از داروهای بلوک کننده سمپاتیک در درمان بیماری های قلبی

سنکوپ با واسطه عصبی (رفلکسی) شامل:
-سندرم سینوس کاروتید ( در این ارتباط می توان به فشار روی سینوس کاروتید به هنگام تراشیدن ریش یا استفاده از یقه تنگ اشاره کرد)
-وضعیتی مانند به هنگام ادرار کردن، پس از غذا خوردن، پس از ورزش، ترس از خون، سرفه، تحریک گوارشی و ترس از سوزن
-وازوواگال. عواملی مانند استرس های روحی به خصوص در اتاق گرم و شلوغ، خستگی مفرط، آسیب ها و درد، مواجهه با حرارت و ترس در بروز آن نقش دارند اما در بسیاری از موارد بدون علت واضحی رخ می دهند.

تغییرات در طی سنکوپ
علایم سنکوپ ممکن است تدریجی یا ناگهانی باشد. درصورت تدریجی بودن علایم، بیمار این فرصت را دارد که خودش را از آسیب حفظ نماید. به هنگام شروع سنکوپ، بیمار احساس بدی دارد. بعد احساس سرگیجه، حرکت و نوسان یافتن زمین و اشیای اطراف به وی دست می دهد. درک و احساس بیمار دچار اختلال شده، دچار خمیازه و خیرگی نگاه می گردد. نقاطی در مقابل چشمانش ظاهر شده، دیدش تار گشته و گوشهایش زنگ می زنند. به همراه این علایم، حالت تهوع و گاهی استفراغ دست می دهد که اغلب همراه با تعریق سرد است. بیمار رنگ پریده شده و یا صورتش خاکستری می گردد.
بیمار اغلب بدون حرکت دراز می کشد و عضلات اسکلتی او شل هستند ولی ممکن است چند حرکت کلونیک پرشی نیز در اندام هایش ظاهر گردند.کنترل اسفنکترها اغلب باقی می ماند. نبض ضعیف بوده یا ممکن است احساس نگردد. فشار خون کاهش یافته و یا ممکن است قابل سنجش نباشد. تنفس بیمار معمولا غیرقابل درک و شناسایی است.
پس از اینکه بیمار در وضعیت افقی قرار گرفت، جاذبه زمین دیگر نمی تواند خونرسانی به مغز را مختل نماید. بنابراین قدرت نبض باز گشته، صورت بیمار دوباره رنگ می گیرد، تنفس سریع تر و عمیق تر شده و هوشیاری بیمار باز می گردد. برخاستن پیش از موعد می تواند سبب آغاز حمله بعدی گردد. به دنبال حمله سنکوپ، سردرد و گیجی که از پیامدهای معمول تشنج هستند، بروز نمی کنند.
مدت زمان سنكوپ از چند ‏ثانیه تا چند دقیقه متغیر است . گاهی علایم بیمار تا نیم ساعت هم طول می کشد. گاهی بیمار در کمای عمیق فرو رفته و کاملا بی اطلاع از اطراف می ماند و قادر به هیچ پاسخی نیست ولی گاهی تا حدودی از از اطراف خود باخبر است.
در سنکوپ، بیمار به صورت خود به خود هوشیاری خود را به صورت كامل ‏به دست می آورد. بعد از به دست آوردن هوشیاری فرد معمولا كاملاً سرحال و بدون علائم است (مگر ‏در صورت ایجاد ضربه و آسیب بر اثر زمین خوردن).‏
علیرغم اینكه سنكوپ برای فرد یك اتفاق عجیب و ترسناك است ولی در واقع حدود ‏یك سوم افراد در طول زندگی خود حداقل یك بار دچار سنکوپ می شوند و 6-3 درصد از ‏مراجعات به بیمارستان بعلت سنكوپ است. نكته مهم این است كه سنكوپ یك ‏بیماری نیست بلكه یك نشانه است و تشخیص دقیق بیماری منجر به سنكوپ اهمیت ‏دارد.

اگرچه در اغلب موارد سنكوپ ناشی از علل غیر قلبی و خوش خیم است با این ‏حال در برخی موارد به علت بیماری قلبی بوده و در این موارد ممكن است آریتمی های ‏بدخیم قلبی زمینه ساز سنكوپ بوده و پیش آگهی كننده احتمال مرگ ناگهانی قلبی باشد.
اقدامات درمانی
-سنکوپ در اغلب موارد خوش خیم است ولی در برخورد با این افراد مشخص کردن نوع سنکوپ جهت درمان های اورژانسی ضروری است که در بین آنها می توان به انفارکتوس میوکارد، آریتمی های قلبی و خونریزی های وسیع داخلی اشاره کرد.
-اگر بیمار در حین مراحل اولیه سنکوپ و یا پس از کاهش سطح هوشیاری باشد، باید در وضعیتی قرار داد که حداکثر جریان خون مغزی برقرار گردد.
-قرار دادن بیمار در وضعیت طاقباز (به پشت خوابیده) و بالا نگه داشتن پاها
-اگر امکان طاقباز وجود نداشته باشد در حالت نشسته، سر بیمار را بین دو زانو قرار می دهیم.
-شل کردن یا خارج کردن لباس های تنگ
-چرخاندن سر به نحوی که زبان بیمار به داخل حلقش نیفتد (جهت جلوگیری از انسداد مجاری هوایی)
-استفاده از حوله های نمناک سرد در ناحیه صورت و گردن
-درصورت پایین بودن درجه حرارت بیمار، پوشاندن بدنش با پتوی گرم
-چون استفراغ شایع است، باید از آسپیراسیون جلوگیری کرد (مثلا چرخاندن سر بیمار به یک طرف)
-عدم تغذیه دهانی بیمار در حالتی که بیمار هوشیاری کامل ندارد
-عدم بلند شدن زود هنگام بیمار پس از هوشیاری و مراقبت یا کنترلش چند دقیقه پس از بلند شدن (تحت نظرداشتن بیمار)
-بررسی نشانه های ضربات ناشی از سقوط در جریان حمله سنکوپ
-بررسی بیماری های قلبی و علت زمینه ای همانند خونریزی، انفارکتوس میوکارد، آریتمی های خطرناک و... تحت نظارت پزشک جهت اقدامات درمانی لازم و پیشگیری در آینده
-اجتناب از وضعیت ها یا حالاتی که باعث تحریک یا پیدایش سنکوپ می شوند
-سنکوپ وازوواگال (وازودپرسور) نوع شایع سنکوپ در اشخاص طبیعی بوده و عموما راجعه است. عواملی چون ترس، خستگی مفرط، استرس های روحی به خصوص در در اتاق های گرم و شلوغ، صدمات و درد زمینه ساز بروز آن هستند. درمان معمولا شامل دوری از عوامل ایجادی و قرارگرفتن در وضعیت به پشت خوابیده و بالا نگه داشتن پاها است. درصورت زمینه قلبی درمان باید طبق نظر پزشک صورت گیرد.
-در هایپوتانسیون ارتواستاتیک (هایپوتانسیون پاسچرال)، بیماران باید از برخاستن ناگهانی از وضعیت خوابیده به نشسته یا نشسته به به ایستاده پرهیز کنند. همچنین از بی حرکت ایستادن خودداری شود. ممکن است به درمان دارویی نیاز باشد.
-در سنکوپ با منشاء سینوس کاروتید راه های متفاوتی برای درمان وجود دارد. برای جلوگیری از پیدایش سنکوپ سینوس کاروتید، بیمار باید یقه های گشاد و لباس های آزاد استفاده کند و از حرکات ناگهانی سر اجتناب کند. بیمار باید در هنگام نگاه کردن به یک طرف، به جای چرخش سر به تنهایی، تمام بدن را بچرخاند. این بیماران ممکن است به درمان دارویی، پیس میکر یا درمان جراحی نیاز داشته باشند.
-درمان آریتمی های قلبی که در ایجاد سنکوپ نقش دارند باید طبق نظر پزشک توجه خاصی گردد (مثلا استفاده از داروها، پیس میکر، کاردیوورژن و...).
-در سنکوپ با منشاء انسداد عروق مغزی ممکن است نیاز به اعمال جراحی باشد.
*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ مجاز است.
موضوعات فیزیوتراپی
طبقه بندی مطالب بر اساس ناحیه بدن

ایست قلبی (Cardiac arrest)

ایست قلبی (Cardiac arrest) چیست


ایست قلبی (Cardiac arrest)
ایست قلبی عبارت‌ است‌ از توقف ناگهانی عملکرد پمپ قلبی که ممکن است با مداخله فوری برگشت‌ پذیر باشد، ولی در غیر اینصورت منجر به مرگ یا آسیب‌ دایمی‌ مغز می‌گردد.سرعت جهت تشخیص اهمیت زیادی دارد، چون طی دو دقیقه پس از شروع ایست قلبی، شانس احیای بیمار خیلی کم خواهد شد و پس از مدت چهار دقیقه از ایست قلبی، باعث صدمه به مغز می گردد.





علل ایست فلبی:
-انفارکتوس میوکارد
-آریتمی ها
-اختلالات الکترولیتی مانند هایپرکالمی (افزایش پتاسیم خون) و هایپوکلسمی(کاهش کلسیم خون)
-تجویز داخل وریدی مواد حاجب
-تجویز داخل وریدی داروها
-شوک عمیق به علت خونریزی یا عفونت شدید
-بیهوشی
-آمبولی ریه
-غرق شدگی
-تروما
-برق گرفتگی 
-به علت ایست تنفسی

شایع ترین مکانیسم الکتریکی در ایست قلبی واقعی،فیبریلاسیون بطنی (نوعی آریتمی که انقباض بطنی موثر وجود ندارد) است که علت 65 الی 80 درصد موارد ایست قلبی است.

علایم ایست قلبی:
-از دست دادن هوشیاری
-ممکن است بیمار سیانوزه شود
-شنیده نشدن صداهای قلب
-عدم وجود نبض در عروق بزرگ
-معمولا با قطع تنفس همراه است

پنجشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۳ ه‍.ش.

رادیکولوپاتی شیمیایی (Chemical radiculopathy)

رادیکولیت شیمیایی (Chemical radiculitis)
رادیکولوپاتی شیمیایی (Chemical radiculopathy)

رادیکولیت (Radiculitis) به معنای التهاب ریشه عصبی است. اگر التهاب ریشه عصبی به علت آزاد شدن مواد شیمیایی ایجاد گردد، رادیکولیت شیمیایی گفته می شود. به هنگام آسیب دیسک بین مهره ای، مواد شیمیایی خاصی می تواند ایجاد شود که علاوه بر آسیب دیسک بین مهره ای، ممکن است به فضای اپیدورال انتشار یابد و باعث التهاب ریشه های عصبی گردد. التهاب ریشه عصبی باعث ایجاد درد رادیکولر می شود و بدین ترتیب بیمار دردی را در مسیر عصب مربوطه احساس خواهد کرد.




بنابراین در مواردی که در گزارش ام آر آی بیمار علایم چندانی از فشار روی نخاع یا ریشه های عصبی وجود نداشته باشد ولی بیمار درد شدیدی را به صورت رادیکولر گزارش کند، رادیکولیت شیمیایی ممکن است به عنوان یکی از عوامل درد مطرح باشد.

لینک های مرتبط:
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/608297
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16963186
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22194385
http://columbiapain.org/documents/Chemical_Radic.pdf
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16902651
http://www.coxtechnic.com/event/live-webinar-free-fragment-chemical-radiculitis-as-cause-of-back-pain
http://journals.lww.com/spinejournal/pages/articleviewer.aspx?year=1996&issue=01150&article=00011&type=abstract
http://journals.lww.com/spinejournal/pages/articleviewer.aspx?year=2005&issue=09010&article=00006&type=abstract
*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ یا لینک آن مجاز است.
موضوعات فیزیوتراپی
مقالات فیزیوتراپی 
مقالات استخوان شناسی
مقالات آناتومی اندام فوقانی
مقالات آناتومی اندام تحتانی
مقالات آناتومی ستون فقرات
مقالات حرکت شناسی (کینزیولوژی)
مقالات سیستم عضلانی-اسکلتی، بیماری ها و اختلالات مربوطه
مقالات شکستگی استخوانها و جراحی های ارتوپدی
مقالات روماتولوژی (شامل اصطلاحات،اختلالات و بیماریهای روماتیسمی و روماتیسم خارج مفصلی)
مقاله های دستگاه عصبی مرکزی و محیطی (cns & pns)
مقالات سیستم عصبی، بیماریها و اختلالات مربوطه
مقالات سیستم تنفسی، بیماریها و اختلالات مربوطه
مقاله های سیستم حسی، درد و موضوعات آن
مقالات سیستم عروقی، بیماریها و اختلالات مربوطه
مروری بر آناتومی سیستم عصبی، عضلانی و اسکلتی ازطریق تصاویر 

اخبار کنگره ها و سمینارهای فیزیوتراپی 
مهمترین اخبار دکترای حرفه ای فیزیوتراپی

مطالب و موضوعات متفرقه (مقالاتی درباره فشار خون، دیابت، بیوفیزیک، رادیولوژی،فیزیولوژی و تست خون، برخی از بیماری ها و...)
مقالات ورزش و تغذیه (شامل موضوعات تحرک و فعالیت بدنی،تغذیه صحیح،چاقی،اضافه وزن،کنترل وزن و غیروه)
مقالات قلب و عروق (شامل مفاهیم، اختلالات و مقاله های آموزشی)
مقالات رادیولوژی
برخی از خلاصه مقالات فیزیوتراپی
طبقه بندی مطالب بر اساس ناحیه بدن




پنجشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۳ ه‍.ش.

دمانس (Dementia)

دمانس 
 Dementia

دمانس (علل، علایم، درمان و اثر تمرین بر دمانس)
دمانس (Dementia) یک اصطلاح کلی بوده و نامی است برای مجموعه ای از نشانه ها (Symptoms) که به علت برخی از اختلالات یا بیماری هایی که مغز را تحت تاثیر قرار می دهند، ایجاد می شود. در دمانس، تخریب سلول های عصبی می تواند در چندین ناحیه مغز اتفاق افتد که این تخریب به اختلال شناختی (Cognitive disorder) منجر می گردد. براساس میزان اختلال شناختی به سه گروه خفیف، متوسط و شدید قابل تقسیم است.







دمانس برخلاف تصور بسیاری نام یک بیماری خاص نیست. از دست دادن حافظه (Memory) علامت شایع دمانس است ولی به تنهایی دلیل بر دمانس نبوده و دو یا چند آسیب جدی در عملکرد مغز همانند از دست دادن حافظه، اختلال زبان و مشکلاتی در تفکر و توانایی های اجتماعی جهت تایید دمانس باید وجود داشته باشد. وجود دمانس سبب می شود که افراد در اعمالی چون رانندگی، پرداخت صورتحساب، خوردن و لباس پوشیدن دچار مشکل شوند. شخصیت (Personality) آنها ممکن است تغییر کند. افرادی که دارای دمانس هستند احتمال دارد که توانایی شان در حل مسئله و کنترل عواطف (Emotions) دچار اختلال گردد.
برخی از موارد علل دمانس همانند بیماری زوال عقل (آلزایمر) به مرور زمان پیشرفت می کنند، درحالی که عوامل دیگر مانند دمانس به علت عفونت و مصرف دارو قابل برگشت یا درمان پذیر هستند. دمانس یکی از عوامل اصلی ناتوانی در سالمندی است.





علل دمانس
عوامل و بیماری های مختلفی در ایجاد دمانس نقش دارند. بیماری زوال عقل (Alzheimer's disease) شایع ترین علت آن محسوب می شود. دومین عامل شایع در ایجاد دمانس، سکته های مغزی (Strokes) ناشی از ضایعات عروقی مغز است (دمانس عروقی).
به طورکلی دمانس ممکن است به دمانس های قشری و زیر قشری (Cortical and Subcortical dementias) یا دمانس های برگشت پذیر و برگشت ناپذیر (Reversible and Irreversible dementias) تقسیم گردد.
برخی از مواردی که در ایجاد دمانس نقش دارند عبارتنداز:
-بیماری آلزایمر یا زوال عقل (Alzheimer's disease)
-دمانس عروقی (Vascular dementia). اختلال در خونرسانی مغز منجر به دمانس عروقی می شود. یک سکته مغزی یا چندین سکته مغزی کوچک (Small strokes) باعث ایجاد این نوع از دمانس می گردند.
-دمانس پیشانی-گیجگاهی یا فرونتو-تمپورال (Frontotemporal dementia)
-دمانس جسم لوی (Lewy body dementia)
-بیماری هانتینگتون (Huntington's disease)
-آسیب ضربه ای مغز (Traumatic brain injury)
-بیماری پارکینسون (Parkinson's disease)
-بیماری پریون (Prion disease) که شایع ترین فرم آن بیماری کروتزفلد-جاکوب (Creutzfeldt-Jakob disease) است.
-عفونت ها (Infections) مانند مننژیت، بیماری لایم و اچ آی وی
-اختلالات سیستم ایمنی (Immune system disorders) مانند سرطان خون
-مشکلات متابولیک (Metabolic problems)
-اختلالات غدد درون ریز (Endocrine disorders)
-نقص های تغذیه ای (Nutritional deficiencies)
-واکنش به دارو (Reactions to medications)
-آنوکسی (Anoxia) یا هیپوکسی (Hypoxia)
-هماتوم ساب دورال (Subdural hematoma)
-هیدروسفالی با فشار طبیعی (Normal-pressure hydrocephalus)
-مشکلات قلبی (Heart problems)
-بیماری های ریوی (Lung diseases)
-تومورهای مغزی (Brain tumors)
-مسمومیت ها (Poisoning) مانند مسمومیت با سرب و آفت کش ها
علایم و نشانه های دمانس
علایم و نشانه های دمانس وابسته به آسیب ناحیه ای از مغز است که ممکن است درگیر شود. به همین علت افرادی که از دمانس رنج می برند نشانه های متفاوتی را بروز می دهند.
در بیماری آلزایمر (زوال عقل) روند بیماری پیشرونده است، درنتیجه شدت دمانس به تدریج افزایش می یابد ولی در مواردی مانند عفونت ها، استفاده زیاد از الکل، اثرات جانبی دارو و مشکلات تیرویید، با درمان یا کنار گذاشتن عامل اصلی، دمانس نیز ممکن است برطرف شود. در آلزایمر اغلب آن دسته از سلول های مغزی در ناحیه هیپوکامپ که مسئول حافظه هستند در ابتدا آسیب می بینند.
به طورکلی علایم و نشانه ها ممکن است درارتباط با موارد زیر باشند:
 -اختلال در حافظه
-مشکلاتی در استدلال و قضاوت
-اختلال در توجه و تمرکز
-مشکلاتی در حل مسئله و تفکر
-اختلال زبان
 -اشکال در عملکردهای حرکتی
 -اختلال در هماهنگی 
-تغییرات شخصیتی
-تغییراتی در رفتار اجتماعی
-اختلال هیجانی
-مشکلاتی در ایجاد ارتباط
-مشکل در کارهای پیچیده
-توهم
-سوء ظن یا عدم اعتماد (پارانویا)
-تحریک پذیری
-گیجی
-اختلال خواب
-اشکال در بلع
-افسردگی

عوامل خطر
برخی از عواملی که احتمال دمانس را افزایش می دهند شامل:
-افزایش سن یا پیری
-سندرم داون
-تاریخچه خانوادگی یا وراثت
-الکل
-سیگار
-آترواسکلروز
-کلسترول بالا
-افزایش یا کاهش فشار خون
-سطوح بالایی از استروژن
-چاقی
-دیابت
-افسردگی
-سطح افزایش یافته هموسیستئین (Homocysteine) خون که یک اسید آمینه ضروری است
درمان دمانس
تشخیص سریع دمانس جهت تعیین یک استراتژی درمانی دارای اهمیت است. درمان دمانس به علت یا عوامل ایجاد آن وابسته است.
درمان ممکن است در ارتباط با موارد زیر باشد:
-درمان های دارویی طبق نظر متخصص مربوطه
-فیزیوتراپی جهت افزایش و بهبود حرکات اندام ها
-کاردرمانی جهت آموزش فعالیت های روزمره
-گفتاردرمانی در موارد اختلالات گفتاری
-مراقبت ها و حمایت های روانی
-مهیا کردن شرایطی جهت انجام فعالیت های فیزیکی
-حفظ فعالیت های روزمره تا حد امکان
-اصلاح محیط جهت مشارکت بیشتر فرد و آسان تر کردن فعالیت ها
-ایجاد شرایطی جهت فعال ماندن از لحاظ ذهنی و اجتماعی
-روش هایی جهت ارتقای حافظه
-روان درمانی به خصوص درمان شناختی رفتاری
-ممکن است جراحی در موارد خاصی چون تومور مغزی و افزایش مایع مغزی-نخاعی انجام گردد
اثر تمرین و فعالیت فیزیکی بر دمانس
تحقیقات نشان می دهد که تمرین و فعالیت های فیزیکی باعث تغییر اندازه بافت مغز در هر ناحیه ای از آن ازجمله لوب های پیشانی (فرونتال)، گیجگاهی (تمپورال) و پاریتال (آهیانه) و هیپوکامپ (ناحیه ای از مغز که در حافظه نقش دارد) می گردد. همچنین عملکرد شناختی (Cognitive function) افراد ممکن است در هر سنی درصورت تمرین و فعالیت های بدنی افزایش یابد. عملکردهای شناختی بهتر می تواند به حفظ یا افزایش عملکرد حرکتی افراد کمک کند.
معمولا ورزش و فعالیت های فیزیکی ازطریق افزایش جریان خون و اکسیژن به مغز، می تواند سبب بهتر شدن فعالیت سلول های مغزی و عملکرد ذهنی گردد. همچنین برخی از تغییرات در مغز درنتیجه تمرینات و فعالیت های بدنی منظم درارتباط با بهبود کارکرد نورونی، افزایش سیناپس های بیشتر و ایجاد عروق خونی جدید یا آنژیوژنز (Angiogenesis) است.
اگر تمرینات و فعالیت فیزیکی به صورت منظم انجام گردد احتمالا در کاهش خطر برخی از انواع دمانس موثر است. تمرین باعث بهبود عملکرد شناختی (Cognitive function) و افزایش توانایی جهت انجام فعالیت های روزمره در افرادی که دمانس دارند می گردد. همچنین معمولا تمرین و فعالیت های فیزیکی منظم، میزان اختلالات شناختی و مشکلات مربوط به فعالیت های روزمره را در کسانی که علایم دمانس را نشان می دهند، کاهش می دهد.
عملکردهای شناختی همانند حافظه، توجه و توانایی های زبانی (که معمولا با پیری کاهش پیدا می کنند) درصورت فعالیت های فیزیکی منظم بهبود می یابند. به همین ترتیب کاهش فعالیت بدنی و یک روش زندگی بی تحرک می تواند یک عامل خطر برای ایجاد دمانس با افزایش سن باشد.
*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ یا لینک آن مجاز است.
موضوعات فیزیوتراپی
طبقه بندی مطالب بر اساس ناحیه بدن