۱۳۸۸ مهر ۲۷, دوشنبه

مياستنى گراويس(Mysthenia Gravis)

نوعى بيمارى خودايمنى است كه در هر 2000 نفر از جمعيت، يك نفر به آن مبتلا مى شود.اين بيمارى با ضعف و خستگى زودرس عضلات اسكلتى، به ويژه عضلات چشم، صورت و شانه ها شناخته مى شود.در موارد شديد به علت ضعف عضلات بلع و تنفس ممكن است كشنده باشد.موتونورونها و عضلات طبيعى اند اما عمق و تعداد چين هاى اتصالى صفحات حركتى انتهايى و نيز تعداد گيرنده هاى استیل کولین(Ach)شديدا كاهش يافته است.
به دو تصویر ذیل جهت درک بهتر این پست دقت نمایید:


هر گاه به شخص مبتلا به مياستنى گراو دارويى ازقبيل نئوستيگمين داده شود، كولين استراز را از فعاليت مى اندازد، در نتيجه استيل كولين بلافاصله خراب نمى گردد.به اين ترتيب، با كاهش مقدار كولين استراز حتى مقادير ناكافى استيل كولين مترشحه در صفحات انتهايى براى ايجاد فعاليت عضلانى تقريبا طبيعى كافى خواهد بود.
منابع (References):
-کتاب ساختار و عملکرد سیستم عصبی-عضلانی به ترجمه و تدوین نویسنده وبلاگ(فیزیوتراپیست ابراهیم برزکار)-چاپ فجر.
- ميناگر، عليرضا؛ وثوق آزاد، ژاك ترجمه نوروآناتومى پايه و كاربردىپرفسور فيتزجرالد. انتشارات دانش پژوه.
-http://www.daviddarling.info/images/myasthenia_gravis.jpg
-http://www.daviddarling.info/images/myasthenia_gravis_faces.jpg

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر