۱۳۹۱ فروردین ۹, چهارشنبه

ام آر آی (MRI)



در تصويربرداري با تشديدمغناطيسي، از موج هايي با فركانس بالا و مواد مغناطيسي قوي تري نسبت به x-Ray استفاده مي شود تا وضوح قابل ملاحظه اي از مفاصل و بافتها و ارگانهاي دروني بدن فراهم كند.
اين تكنيك يك طيف تشخيصي با ارزش از شرايط پاتولوژي همه قسمتهاي بدن كه شامل سرطان، بيماريهاي قلبي، سكته، بيماري مفاصل و بيماري هاي عصبي – عضلاني است، فراهم مي كند. در تكنيك MRI، به تجهيزات مخصوص و كارشناسان خبره نياز دارد و اجازه مي دهد  ، ساختارهايي كه در تصويربرداري معمولي نمي توان ديد، ارزيابي كرد.
استفاده رايج از MRI چيست؟
به علت اينكه MRI مي تواند تصاوير واضحي از ساختاهاي نرم و بافت هاي مجاور استخوان ايجاد كند، براي ستون فقرات و مشكلات مفصلي بسيار سودمند است.
از MRI استفاده هاي گسترده اي در تشخيص ضايعه هاي ناشي از ورزش بخصوص، آنهايي كه بر زانو، شانه، لگن ، آرنج و مچ تأثير  گذاشته اند، مي شود. اين تصاوير به پزشك اجازه مي دهند، پارگي ليگامنت ها و ماهيچه هاي اطراف آرنج را ببيند.به علاوه، MRI براي تشخیص رگ هاي خوني بسته براي تشخيص بيماري هاي آرتريتي ، شریانهای كرونري ، آئورت و مشكلات قلبي نيز استفاده مي شود.
پزشك با اين آزمون، اندازه و ضخامت ضايعه قلبي را در حملات قلبي و بيماريهاي پيشرفته قلبي تا اندازه اي تعيين مي كند. ارگانهاي قفسه سينه و حفره شكمي شامل شش، كليه، كبد، طحال، لوزالمعده ، مي توانند با جزئيات بالا در MRI تصوير شوند.
توانايي تشخيص و ارزيابي تومورها و ضايعه هاي غير منظم در MRI وجود دارد كه امروزه يك روش متداول و گسترده مي باشد. به طور معمول MRI نسبت به ماموگرافي با اشعهx، در تشخيص سرطان پستان، سريع تر عمل مي كند.
MRI يك ابزار تشخيصي مناسب براي آزمونهاي سيستم باروري زن و مرد، لگن و شانه مي باشد.
دستگاه ام آر آی در تصویر زیر:


چگونه براي MRI آماده شويم؟
به علت اينكه در MRI از ميدانهاي مغناطيسي قوي استفاده مي شود، هيچ جسم فلزي فرومغناطيسي نباید در بدن وجود داشته باشد.
تكنسين MRI از شما سؤال مي كند كه آيا پروتز لگن، ضربان ساز مصنوعي قلب، رگ مصنوعي قلب كاتتر درون رگي، پلاك هاي فلزي، سنجاق، پيچ يا استاپل جراحي در بدن داريد.
اگر از گذاشتن پين و پيچ بيش از 4 تا 6 هفته گذشته باشد در MRI خطري ايجاد نمي كند.
خال كوبي و خط چشم دائمي ممكن است مشكلاتي را ايجاد كند. ممكن ااست از شما درخواست شود كه رادیوگرافی معمولي انجام دهيد تا اشياء فلزي بدنتان مشخص شود. دندان هاي مصنوعي معمولاً به ميدانهاي مغناطيسي تأثيري ندارد، اما ممكن است تصوير صورت يا جمجمه را بدشكل سازند، بنابراين راديولوژيست بايد از آنها آگاهی داشته باشد.
وسایلی مانند بريس، باعث مي شود كه دستگاه MRI خيلي سخت با بدنتان سازگار شود.
ممكن است از شما درخواست شود هر چيزي كه امکان دارد تصوير اسكال شما را خراب كند ( مانند سنجاق سر، جواهرات، عينك، سمعك و هر چيز ديگر ) را خارج سازيد.
راديولوژيست يا تكنولوژيست از شما، در مورد داروي آلرژيك و اينكه آیا قبلاً جراحي سر داشته ايد سؤال می كند.
در صورت حاملگي بايد تكنولوژيست را آگاه سازيد.
بعضي بيماران، در هنگام قرار گرفتن در دستگاه، ممكن است احساس تنگي و يا ترس غيرطبيعي از مكانهاي سر بسته داشته باشند و نتوانند آرامش خود را حفظ كند كه از يك مسكن آرامبخش استفاده مي شود. تقريباً از هر 20 بيمار، 1 نفر  براي كاهش ترس از مكان هاي سر بسته به دارو نياز دارد.
تجهيزات MRI چگونه است؟
دستگاه MRI يك آهنرباي استوانه اي بسته در اطراف بيمار است كه بيمار بايد در ميان آن دراز بكشد و به طور كامل، براي چندين ثانيه آرام باشد. در نتيجه ممكن است احساس ترس يا تنگي داشته باشد. البته در طرح جديد دوستدار بيمار، سيستم‌هاي جديد، جاي سيستم هاي قديمي تر را گرفتند.
سيستم MRI های باز،عريض تر و كوتاه تر هستند و به دور بيمار به طور كامل احاطه نمي شود. در دستگاههاي جديد كه از همه طرف باز هستند، ممكن است كيفيت تصوير تغيير يابد.
روش انجام كار:
MRI يك روش تصوير برداري بي نظير است زيرا شبيه به راديوگرافي هاي معمولي x-Ray و يا CT پرتوهاي يونيزان ندارد. بر خلاف پرتوها، اين امواج مستقيماً از پروتون ايجاد مي شوند، هسته هايي از اتم هيدروژن در يك ميدان مغناطيسي قوي قرار مي گيرند و پروتون ها سريع از اتم خارج مي شوند و هنگامي كه به حالت سكون مي رسند امواج راديويي از خود منتشر مي كنند. اين امواج در كامپيوتر، پردازش شده و شكلي از تصوير ايجاد مي كنند.
پروتون ها، بيش ترين بسامد را در اتم هيدروژن آب دارند (H از H2O) بنابراين تصوير MRI، اختلافي در حجم آب و توزيع آن در بافت هاي مختلف بدن را نشان مي دهد.
قسمت هاي خاكستري و سفيد مغز، میتواند به آساني تشخيص داده شود، به طور نمونه در آزمون MRI كه شامل 2 تا 6 تصوير متوالي است به مدت 2 تا 15 دقيقه طول خواهد كشيد.
روش  انجام كار چگونه است؟
بيمار، به روي ميز متحركي قرار مي گيرد و پوزيشن طاقباز به بيمار داده مي شود هنگامي كه راديولوژيست و تكنولوژيست اتاق را ترك مي كند، تصاوير به طور متوالي نمايش داده مي شود.
بيمار مي تواند با راديولوژيست يا تكنولوژيست در هر زماني ارتباط متقابل برقرار كند.
مركز MRI ممكن است اجازه دهد كه يك دوست يا در صورت كودك بودن، پدر و مادر در اتاق بماند. بستگي به تعداد تصاوير مورد نياز، آزمون معمولاً 15 تا 45 دقيقه طول مي كشد. البته ممكن است مطالعه جزئيات تصوير  بيش تر طول بكشد.
در طي تصويربرداري ممكن است از شما درخواست شود حركت نكنيد . بيمار بايد چند ثانيه يا چند دقيقه كاملاً آرام قرار بگيرد.
بستگي به قسمتي از بدن كه آزمايش صورت مي گيرد، يك ماده كنتراست (معمولاً گادولينوم ) براي افزايش وضوح تصوير استفاده شود.
در بافتهاي مشخص، يا رگ هاي خوني، يك سوزن كوچك در سياه رگ ها قرار مي گيرد. محلول سالين در ميان سياهرگ، براي جلوگيري از لخته شدن خون چكانده مي شود. سپس مواد كنتراست تزريق مي شود.
هنگامي كه آزمون انجام شد بيمار بايد منتظر بماند تا مشخص شود كه آيا به تصاوير بيش تري نياز مي باشد يا نه. يك راديولوژيست با تجربه در MRI، تصاوير را تفسير مي كند و گزارشي از نتايج را به پزشك بيمار ارسال مي كند.
 در طي آزمون چه چيزي را تجربه مي كنيم؟
MRI باعث درد نمي شود اما برخي از بيماران در حين آزمون احساس خوشايندي ندارند، به اين دليل كه در يك محفظه بسته اي قرار مي‌گيرند. درحال حاضر، سيستم هاي MRI جديد كه به MRI باز يا(Open MRI) معروفند، اين مشكل را تا حد زيادي كاهش داده اند. شما ممكن است در ناحيه ي مورد بررسي، احساس گرماي مختصري داشته باشيد. اين احساس گرما طبيعي است. اما اگر شما را آزرده سازد بايستي تكنولوژيست يا راديولوژيست را مطلع سازيد.
 اگر تزريق ماده حاجب مورد نياز باشددر محل تزريق احساس خوشايندي نخواهيد داشت و در ناحيه تزريق احساس خنكي در حين تزريق خواهيد داشت. بيشترين ناراحتي ها، براي اكثر بيماران صداهاي بلند ضربه اي است كه گوش بيمار را آزرده مي سازد. اين صداها به كرات در فازهاي مختلف تصويربرداري به گوش مي رسد. در اين موارد استفاده از اسفنج هاي آكوستيك و يا گذاشتن پنبه  در گوش هاي بيمار كمك كننده خواهد بود.
نتايج توسط چه كسي تفسير مي شود؟
راديولوژيستي كه تجربياتي در پزشكي و ديگر آزمون هاي پزشكي دارد تصاوير را آناليز كرده و نتيجه را به پزشك معالج فرد اطلاع می دهد. بيمار نتايج MRI را از پزشك معالج خود كه دستور آزمون را داده است، دريافت مي كند.
مزایا و معایب  MRI چيست ؟
مزایا :
* تصاوير ساختارهاي بافت نرم بدن مانند قلب، ريه، كليه و ديگر ارگانها و نیز وضوح و جزئيات بيش تري نسبت به ديگر آزمون هاي تصويربرداري دارا مي باشد.
* آزمون MRI مي تواند به پزشك در ارزيابي كردن عفونت ها  در ساختمان بعضي ارگان ها كمك كند.
* جزئيات MRI با ابزارهاي موجود باعث تشخيص خيلي سريع تر تومورها مي شود.
* مواد كنتراست MRI  باعث ايجاد عكس العمل هاي آلرژيك کمتر نسبت به استفاده از يد كه ماده اصلي مورد استفاده، براي x-Ray و CT scan است مي شود .
* MRI  ناهنجاری های را كه ممكن است توسط استخوان، با ديگر روش هاي تصويربرداري پوشيده بماند به خوبي تشخيص مي دهد.
* درMRI   از پرتوهاي پونيزان استفاده نمي شود.
*MRI  به سرعت و بدون نياز به آنژيوگرافي تهاجمي، مشكلات قلبي و سيستمي رگ هاي قلبي را تشخيص مي دهد.
 معایب :
* فلزات تشخيص داده نشده در بدن، به وسيله ميدان هاي مغناطيسي قوي تحت تأثير قرار مي گيرد.
* پس از MRI تا 12 هفته بعد، فرد نبايد باردار شود. در موارد بارداري، پزشكان معمولاً از روش هاي ديگر تصويربرداري مانند سونوگرافي استفاده مي كنند.
محدوديت ها
* در بعضي موارد با x-Ray معمولي بهتر مي توان از استخوان ها تصويربرداري كرد و در افرادي كه بيماري خوني دارند از CT اسكن استفاده مي شود.
* MRIهميشه  نمي تواند، بين بافت تومور و مايع ادم و كلسيفيكاسيوني كه در تومور وجود دارد تفاوت قائل شود. در بيش تر موارد فلزي كه در بدن بيمار وجود دارد اختلالي در آزمون ايجاد نمي كند، به استثنای موارد نادري كه بيمار بايد قبل از آزمون، آن را به تكنولوژيست خبر دهد.
* در زنان باردار اين آزمون بايد با احتياط انجام شود.
MRI نسبت به CT اسكن گران تر مي باشد.
منبع تصویر:  http://www.marfan.net.au/