۱۳۹۱ تیر ۹, جمعه

عضلات مچ پا (Ankle muscles)


عضلات مچ پا
عضلات مچ پا را می توان به دو گروه اصلی تقسیم کرد:
*گروه دورسی فلکسور (خم کننده پا به طرف بالا)
*گروه پلانتار فلکسور (خم کننده پا به طرف پایین)



این عضلات در حرکت پا به سمت بالا نقش دارند که عبارتنداز:
*عضله درشت نئی جلویی یا عضله درشت نئی قدامی (تیبیالیس قدامی)
*عضله نازک نئی سوم (عضله پرونئوس ترتیوس)
*عضله بازکننده بلند شست پا (اکستنسور هالوسیس لونگوس)
*عضله بازکننده بلند انگشتان (اکستنسور دیژیتوروم لونگوس)



این عضلات در حرکت پا به سمت پایین نقش دارند که عبارتنداز:
*عضله دوقلو (گاستروکنمیوس)
*عضله نعلی (سولئوس)
به دو عضله فوق عضله سه سر ساقی یا تری سپس سوره (Triceps surae) گفته می شود که تاندون آشیل (تاندون کالکانئوس) را ایجاد می کنند.
*عضله کف پایی (پلانتاریس)
*عضله نازک نئی بلند (پرونئوس لونگوس)
* عضله نازک نئی کوتاه (پرونئوس برویس)
*عضله درشت نئی پشتی یا درشت نئی خلفی (تیبیالیس خلفی)
*عضله خم کننده بلند شست پا (فلکسور هالوسیس لونگوس)
*عضله خم کننده بلند انگشتان (فلکسور دیژیتوروم لونگوس)
تصاویری از عضلات مچ پا:





چرخش داخلی و خارجی مچ پا (اینورژن و اورژن)

مچ پا علاوه بر حرکات دورسی فلکشن و پلانتار فلکشن دارای جزء چرخشی نیز می باشد:
*اینورژن (حرکت کف پا به طرف داخل)
*اورژن (حرکت کف پا به طرف خارج)


چرخش داخلی (اینورژن)

*عضله تیبیالیس قدامی (جلویی)
*عضله تیبیالیس خلفی (پشتی)
*عضله فلکسور هالوسیس لونگوس
*عضله فلکسور دیژیتوروم لونگوس


چرخش خارجی (اورژن)

*پرونئوس لونگوس
*پرونئوس برویس
*پرونئوس ترتیوس


منبع تصویر:

مطالب مرتبط:

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ یا لینک آن مجاز است

عضلات مفصل زانو (Knee joint muscles)


عضلات مفصل زانو
عضلاتی که در حرکات زانو نقش دارند شامل دو گروه اصلی هستند:
*گروه خم کننده (فلکسوری)
*گروه صاف کننده یا راست کننده (اکستنسوری)

*عضله نیم وتری (سمی تندینوسوس)
*عضله نیم غشایی (سمی ممبرانوسوس)
*عضله دوسر رانی (بای سپس فموریس)
به سه عضله فوق عضلات همسترینگ گفته می شود.
*عضله خیاطه (سارتوریوس)
*عضله راست داخلی (گراسیلیس)
*عضله رکبی (پوپلیتئوس)
*عضله دوقلو (گاستروکنمیوس)

*عضله مستقیم رانی (رکتوس فموریس)
*عضله پهن داخلی (واستوس مدیالیس)
*عضله پهن خارجی (واستوس لترالیس)
*عضله پهن میانی (واستوس اینترمدیوس)
به چهار عضله فوق عضلات کوادری سپس گفته می شود.




چرخش داخلی و خارجی مفصل زانو
مفصل زانو علاوه بر خم و راست شدن اندکی چرخش نیز دارد (چرخش داخلی و چرخش خارجی).

ماهیچه هایی که در چرخش داخلی (اینترنال روتیشن) نقش دارند شامل:
*سمی ممبرانوسوس
*سمی تندینوسوس
*گراسیلیس
*پوپلیتئوس

چرخش خارجی (اکسترنال روتیشن) مفصل زانو
عضله بای سپس فموریس (دوسر رانی) در چرخش خارجی زانو نقش دارد.

عضلات دو مفصلی (Biarticular muscles
عضلاتی که علاوه بر حرکت زانو در حرکت مفصل ران نیز نقش دارند (عضلات دو مفصلی) عبارتنداز:
*عضله رکتوس فموریس
*عضله سمی ممبرانوسوس
*عضله سمی تندینوسوس
*سر بلند عضله بای سپس فموریس
*عضله سارتوریوس
*عضله گراسیلیس
عضله دوقلو (گاستروکنمیوس) در خم کردن مفصل زانو و حرکت کف پا به سمت پایین (پلانتار فلکشن) نقش دارد. بنابراین یک عضله دو مفصلی است.


منبع تصویر: http://media.omedix.com/

مطالب مرتبط:

*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ یا لینک آن مجاز است

۱۳۹۱ تیر ۶, سه‌شنبه

عضلات فلکسور هیپ (Hip flexor muscles)


ماهیجه‌های خم کننده مفصل ران (عضلات فلکسور مفصل هیپ) عبارتنداز: 
■ماهیچه ایلیوپسواس که شامل پسواس ماژور و ایلیاکوس (ماهیچه خاصره‌ای) است.
■ماهیچه مستقیم رانی (رکتوس فموریس)
■ماهیچه خیاطه (سارتوریوس)
■ماهیچه کشنده فاسیالاتا (تنسور فاسیالاتا)
■ماهیچه شانه‌ای (پکتینئوس)
■ماهیچه نزدیک کننده بلند (اداکتور لونگوس)
ماهیچه ایلیوپسواس، خم کننده اصلی مفصل ران است.

تصویر زیر:



مطالب مرتبط:

عضلات اکستنسور هیپ (Hip extensor muscles)


ماهیچه‌های راست کننده مفصل ران (عضلات اکستنسور مفصل هیپ) عبارتنداز:
■ماهیچه سرینی بزرگ (گلوتئوس ماگزیموس)
■ماهیچه نیم غشایی (سمی ممبرانوسوس)
■ماهیچه نیم وتری (سمی تندینوسوس)
■ماهیچه دوسر رانی (بایسپس فموریس)
■فیبرهای پشتی ماهیچه نزدیک کننده بزرگ (اداکتور ماگنوس)

ماهیچه 
سرینی بزرگ، راست کننده اصلی مفصل ران است.

تصویر زیر:


مطالب مرتبط:
منبع تصویر:

عضلات ابداکتور هیپ (Hip abductor muscles)


ماهیچه‌های دور کننده مفصل ران (عضلات ابداکتور مفصل هیپ) عبارتنداز:
■ماهیچه سرینی میانی (گلوتئوس مدیوس)
■ماهیچه سرینی کوچک (گلوتئوس مینیموس)
■ماهیچه کشنده فاسیالاتا (تنسور فاسیالاتا)
دور کننده اصلی مفصل ران، ماهیچه سرینی میانی است. 
تصاویر زیر:



مطالب مرتبط:





عضلات اداکتور هیپ (Hip adductor muscles)


ماهیچه‌های نزدیک کننده مفصل ران (عضلات اداکتور مفصل هیپ) عبارتنداز:
■ماهیچه نزدیک کننده بلند (اداکتور لونگوس)
■ماهیچه نزدیک کننده بزرگ (اداکتور ماگنوس)
■ماهیچه نزدیک کننده کوتاه (اداکتور برویس)
■ماهیچه شانه‌ای (پکتینئوس)
■ماهیچه گراسیلیس

نزدیک کننده اصلی مفصل ران، ماهیچه اداکتور لونگوس است.

تصویر زیر:


منبع تصویر:/upload.wikimedia.org

مطالب مرتبط:





۱۳۹۱ تیر ۵, دوشنبه

عضلات اینترنال روتاتور هیپ (Hip internal rotator muscles)


ماهیچه‌های چرخاننده داخلی مفصل ران (عضلات اینترنال روتاتور مفصل هیپ) عبارتنداز:
■فیبرهای جلویی ماهیچه سرینی میانی (گلوتئوس مدیوس)
■ماهیچه سرینی کوچک ((گلوتئوس مینیموس)
■ماهیچه کشنده فاسیالاتا (تنسور فاسیالاتا)
تصاویر زیر:



مطالب مرتبط:

عضلات اکسترنال روتاتور هیپ (Hip external rotator muscles)


ماهیچه های چرخاننده خارجی مفصل ران (عضلات اکسترنال روتاتور مفصل هیپ) عبارتنداز:
■ماهیچه سرینی بزرگ (گلوتئوس ماگزیموس)
■ماهیچه هرمی (پیریفورمیس)
■ماهیچه سدادی خارجی ( ابتوراتور اکسترنوس)
■ماهیچه سدادی داخلی (ابتوراتور اینترنوس)
■ماهیچه دوقلوی فوقانی (ژملوس سوپریور)
■ماهیچه دوقلوی تحتانی (ژملوس اینفریور)
■ماهیچه خیاطه (سارتوریوس)
■ماهیچه مربع رانی (کوادراتوس فموریس)
■فیبرهای پشتی ماهیچه سرینی میانی (گلوتئوس مدیوس)

تصویر زیر:




مطالب مرتبط:

۱۳۹۱ تیر ۱, پنجشنبه

انواع شکستگی ها (Types of fractures)

شکستگی ها را میتوان بر اساس شکل شان یعنی آنطوری که در تصویررادیولوژی دیده میشوند به چند دسته تقسیم کرد. دانستن شکلشکستگی فقط برای تقسیم بندی کردن نبوده و اهمیت بیشتری دارد. شکل شکستگی میتواند به ما کمک کند تا بفهمیم نوع و چگونگی ضربه ای که موجب شکستگی شده به چه صورتی بوده است. بطور مثال شکستگی های عرضی بر اثر نیروهایی ایجاد میشوند که یک استخوان را خم میکنند در حالیکه شکستگی های مارپیچی بر اثر وارد شدن نیروهای چرخشی ایجاد میشوند.


انواع شکستگی در تصویر زیر:


گاهی اوقات شکل شکستگی به پزشک معالج کمک میکند تا بتواند بهترین روش برای جااندازی را انتخاب کند. شکل شکستگی به پزشک میگوید که آیا این شکستگی بعد از جاافتادن پایدار میماند یا تمایل دارد تا دوباره جابجا شود. بطور مثال شکستگی های عرضی بعد از جااندازی پایدار هستند ولی در شکستگی های مارپیچی یا مایل، دو سر شکسته شده استخوان بعد از جاافتادن به هم گیر نمیکنند و ممکن است دوباره جابجا شوند مگر اینکه در محل شکستگی نامنظمی و دندانه هایی وجود داشته باشد که مانع جابجایی مجدد آن شود.

شکستگی های مویی Hairline fracture

در این دسته از شکستگیها خط شکستگی در رادیوگرافی، فقط بصورت یک ترک خوردگی دیده میشود و قطعات شکسته شده جابجا نشده اند و نیرویی که موجب این شکستگی شده است قوی نیست. گاهی اوقات خط شکستگی به زحمت در فیلم رادیوگرافی دیده میشود و یا ممکن است اصلا دیده نشود. در این حال پزشک معالج ممکن است برای تشخیص بهتر و دقیقتر از عکس های تکمیلی و یا سی تی اسکناستفاده کند و یا اقدام به تکرار رادیوگرافی بعد از 7 تا 10 روز کند. اگر شکستگی کاملا بدون جابجایی باشد، در رادیوگرافی اولیه دیده نمیشود ولی بعد از 7 تا 10 روز با تکرار رادیوگرافی، خط شکستگی قابل مشاهده است.
تصویر زیر:

شکستگیهای گرین استیک( ترکه تری ) Green stick fracture

 این شکستگی ها عموما در بچه ها دیده میشوند و مشخصه آن کامل نبودن شکستگی است. به بیان دیگر دو قطعه شکسته شده کاملا از یکدیگر جدا نمیشوند. علت این نامگذاری شبیه بودن رفتار استخوان به یک ترکه یا چوب تر است. شما میتوانید با خم کردن یک شاخه خشک درخت آن را بشکنید ولی اگر سعی کنید با خم کردن یک شاخه زنده و تازه روییده یک درخت آنرا بشکنید موفق نمیشوید. گاهی شاخه خم میشود ولی شکسته نمیشود. اگر نیروی بیشتری به آن وارد کنید شاخه در یک طرف بصورت نامنظم شکسته میشود و در طرف دیگر فقط خم میشود.
به علت اینکه محتوای مواد تشکیل دهنده استخوان بچه ها با بالغین متفاوت است در مقابل نیرو، رفتار مشابهی با چوب تر درخت نشان میدهد و دچار شکستگی ناقص و ناکامل میشود. این شکستگیها معمولا در ناحیه ساعد یا مچ دست بچه ها دیده میشوند. البته همه شکستگی های بچه ها ترکه تری نیستند. اگر نیرویی که به استخوان بچه وارد میشود شدید باشد میتواند شکستگی کامل ایجاد کند ولی اغلب شکستگی های بچه ها گرین استیک یا ترکه تری هستند.
شکستگیهای عرضی Transverse fracture
 در این نوع شکستگی، خط شکستگی عمود بر محور طولی استخوان است و به علت نیروهایی ایجاد میشود که موجب خم شدن استخوان و زاویه دار شدن آن در محور طولی میشود.

شکستگیهای مایل Oblique fracture

 در این نوع شکستگی، خط شکستگی نسبت به محور طولی استخوان مایل است. این شکستگی ها بر اثر نیروهایی ایجاد میشوند که در امتداد طولی استخوان وارد شده و همزمان موجب خم شدن و پیچش استخوان میگردند. شکستگی های مایل معمولا ناپایدار هستند.

شکستگی های مارپیچی Spiral fracture

در این نوع شکستگی خط شکستگی بصورت یک قوس مارپیچ شکل است. این شکستگی ها معمولا بر اثر چرخش شدید اندام ایجاد میشوند و جوش خوردن آنها معمولا از انواع عرضی و مایل سریعتر است.

شکستگی های چند قطعه ای Multiple fragment fracture

 در این دسته، حاصل شکستگی بیش از دو قطعه است. این شکستگی ها بر اثر اعمال نیروهای بسیار قویتر از نیروهایی که شکستگی های قبلی را بوجود میاورند ایجاد میشوند. احتمال آسیب به پوست و عضلات و عروق و اعصاب و احتمال باز بودن در این شکستگیها بیشتر است. این شکستگی ها معمولا بسیار ناپایدار بوده و دیر جوش میخورند. 

شکستگی های درهم فرورفته Impacted fracture

 این شکستگی وقتی ایجاد میشود که یک قطعه شکستگی به داخل قطعه دیگر فرو میرود مثل بعضی از انواع شکستگی گردن ران.

شکستگی های خرد و له شده Compression fracture

 این نوع شکستگی بیشتر در استخوانهای اسفنجی دیده میشود و وقتی است که یک استخوان بر اثر فشار خارجی در خود شکسته شده و بنظر میرسد که حجمش کم شده است. مانند شکستگیهای مهره ها و یا استخوان پاشنه. در این نوع شکستگی ممکن است خط شکستگی واضحی وجود نداشته باشد و فقط شکل استخوان عوض شده باشد. جااندازی این نوع شکستگی ها بسیار مشکل است و گاهی به هیچ وجه نمیتوان شکل استخوان را به وضع قبل از شکستگی برگرداند.

شکستگیهای کنده شده Avulsion fracture

 این نوع شکستگی در محل هایی دیده میشود که تاندون یک عضله به استخوان میچسبد. در این نواحی اگر عضله بشدت منقبض شود میتواند تکه ای از استخوانی را که به آن چسبیده است از استخوان اصلی جدا کند. مانند شکستگی کشکک یا شکستگی بعضی از نواحی کف پا.

شکستگی سطح مفصلی Intraarticular fracture

 شکستگی مفصلی به مواردی اطلاق میشود که خط شکستگی به داخل یک مفصل امتداد یافته است. این دسته از شکستگیها از خطرناکترین انواع شکستگیها هستند. جااندازی آنها باید بسیار دقیق باشد و کمترین بدجوش خوردگی و ناهماهنگی باقیمانده در سطح مفصلی میتواند موجبسائیدگی مفصل شود.

شکستگی دررفتگی Fracture dislocation

 وقتی که شکستگی در نزدیکی یک انتهای استخوان ایجاد میشود حاصل شکستگی یک قطعه کوچک و یک قطعه بزرگ است. در این حال اگر قطعه کوچکتر، از سطح مفصلی خارج شده و به اصطلاح دربرود به وضعیت بوجود آمده، شکستگی دررفتگی میگویند. 


جابجا شدن شکستگی ها میتواند در جهات مختلف صورت پذیرد. انواع این جابجایی ها در شکل زیر نشان داده شده است.

13 1
منابع تصویر:

۱۳۹۱ خرداد ۲۹, دوشنبه

زواید مفصلی (Articular processes)

صفحه زوائد مفصلی که در سایت ویکی پدیا (Wikipedia) ایجاد کردم:


زوائد مفصلی (به انگلیسی: Articular processes) همانند زوائد عرضی از تلاقی تیغه و پایه قوس مهره‌ای ایجاد می‌شوند. هر مهره دارای چهار زائده مفصلی به صورت زیر است:
  • دو زایده مفصلی فوقانی [۱] جهت اتصال به مهره بالایی
  • دو زایده مفصلی تحتانی [۲] جهت اتصال به مهره پایینی
تصویر زیر:


به هر یک از مفاصل فوق، مفصل بین مهره‌ای پشتی یا فاست (Facet joint) می‌گویند. مفصل فاست، یک مفصل سینوویال است که دارای غضروف مفصلی، پرده سینوویال و رباط‌های مفصلی است. حرکات ستون فقرات در هماهنگی با مفاصل بین مهره‌ای پشتی (مفاصل فاست) و جلویی (مفاصل مربوط به دیسک‌های بین مهره‌ای) انجام می‌گیرد. بنابراین اختلال در حرکات مفاصل پشتی باعث بروز مشکلاتی در حرکات دیسک بین مهره‌ای می‌گردد و عکس آن نیز صادق است.

پانویس

  1. ↑ Superior articular process
  2. ↑ Inferior articular process

جستارهای وابسته

  • قوس مهره‌ای
  • دیسک بین مهره‌ای
  • مهره (استخوان‌شناسی)
  • زوائد عرضی

منابع

  • Williams & Warwick. Gray's Anatomy. Thirty-seventh edition. Churchill Livingstone. ISBN 0-443-04177-6

عصب سه قلو (Trigeminal nerve)


عصب سه فلو (عصب سه شاخه)
صفحه عصب سه شاخه که در سایت ویکی پدیا ایجاد کردم(تاریخچه در سایت ویکی پدیا ):
عصب سه‌شاخه (به انگلیسی: Trigeminal nerve) یک عصب مغزی با ریشه‌های حسی و حرکتی است که زوج پنجم مغزی را تشکیل می‌دهد.این عصب دارای چهار هسته بوده که در اعمال حسی یا حرکتی شرکت می کنند.عضلات مربوط به جویدن ازطریق زوج پنجم عصب دهی می گردند.عصب سه شاخه،حس پوست صورت و دندانها را ایجاد می کند.
تصویر زیر:



محتویات

  • ۱ هسته‌های عصب سه شاخه
  • ۲ عصب دهی حسی
  • ۳ عصب دهی حرکتی
  • ۴ پانویس
  • ۵ منابع

هسته‌های عصب سه شاخه

عصب پنجم مغزی دارای یک هسته حرکتی جهت تغذیه عصبی عضلات و سه هسته حسی در ناحیه ساقه مغز است که شامل:
  • هسته حرکتی عصب پنجم[۱].این هسته در ناحیه پل مغزی قرار دارد.بسیاری از عضلاتی که در "عمل جویدن" نقش دارند،عصب رسانی آنها ازطریق زوج پنجم مغزی صورت می گیرد.عضلات مسئول جویدن،حرکات مفصل گیجگاهی-فکی[۲](TMJ) را کنترل می کنند.
  • هسته مزانسفالیک عصب پنجم[۳].این هسته در مغز میانی و قسمت فوقانی پل مغزی قرار دارد،که بیشتر فیبرهای حسی مربوط به دوک عضلانی را دریافت می کنند.عضلات جویدن حاوی دوکهای عضلانی زیادی هستند.
  • هسته حسی اصلی عصب پنجم[۴].هسته ای است که در پل مغز قرار داشته،حاوی اطلاعات حسی صورت در ارتباط با لمس دقیق و لمس ملایم است.
  • هسته نخاعی عصب پنجم[۵].این هسته از پیاز نخاع تا سگمان C2 نخاع گسترده شده و به سه بخش قابل تقسم است:
1-بخش دهانی(Pars oralis).در ارتباط با اطلاعات لامسه از ناحیه دهان است..
2-بخش میانی(Pars interpolaris).حاوی اطلاعات مربوط به درد از دندانها است.
3-بخش تحتانی(Pars caudalis).این قسمت،حاوی اطلاعات حرارت،لامسه و درد از نواحی صورت،بینی،دهان و قرنیه است.همچنین این ناحیه فیبرهای آورانی از پوست گردن،گوش میانی،حلق و مری نیز دریافت می کند.
به طور کلی،هسته های مزانسفالیک،حسی اصلی و نخاعی عصب پنجم،در اعمال حسی مشارکت می کنند.

عصب دهی حسی

  • شاخه چشمی(Ophthalmic)که حسی است.شاخه چشمی زوج پنجم به نواحی کره چشم،دستگاه اشکی و بینی می رود.شاخه های پایانی جلدی عصب چشمی، پوست سر،پیشانی و پلک فوقانی را عصب دهی می کند.
  • شاخه آرواره ای یا فکی فوقانی(Maxillary)اساسا حسی است.شاخه فکی فوقانی زوج پنجم،دندان های فک فوقانی،کام و مخاط بینی را عصب رسانی می کند.شاخه های پایانی جلدی این عصب به پوست فک فوقانی و لب بالایی می رود.
  • شاخه آرواره ای یا فکی تحتانی(Mandibular)که مختلط(حسی-حرکتی)است.شاخه فکی تحتانی زوج پنجم،عصب رسانی حسی دندان های فک تحتانی،مفصل گیجگاهی-فکی(TMJ)،مخاط دهان و دو سوم پیشین زبان را ایجاد می کند.شاخه های پایانی جلدی آن به فک تحتانی و لب پایینی می رود.شاخه فکی تحتانی حرکتی نیز بوده که بیشتر عضلات جویدن را عصب دهی می کند.

عصب دهی حرکتی

بسیاری از عضلاتی که در عمل جویدن نقش دارند،ازطریق ریشه حرکتی که وارد شاخه آرواره ای یا فکی تحتانی(شاخه ماندیبولر)عصب سه شاخه(زوج پنجم) می گردند،عصب رسانی می شوند.عضلات مهمی که توسط شاخه فکی تحتانی عصب دهی می شوند و در عمل جویدن نقش دارند عبارتنداز:
  • عضله تمپورالیس
  • عضله ماستر
  • عضله پتریگویید داخلی
  • عضله پتریگویید خارجی
عضلات تمپورالیس،ماستر و پتریگویید داخلی بیشتر به عنوان بالا برنده فک(بستن دهان)عمل می کنند و عضله پتریگویید خارجی باعث پایین آوردن فک(باز کردن دهان)می گردد.عضلات دیگری که توسط عصب سه شاخه عصب رسانی می شوند شامل:
  • بطن جلویی عضله دی گاستریک[۷]
  • عضله میلوهیویید
دو عضله بالا در قسمت فوقانی استخوان هیویید قرار داشته که در باز کردن دهان نقش دارند.این دو همچنین استخوان کوچک هیویید و کف دهان را طی عمل بلع بالا می برند.
  • تنسورپالاتی جهت حرکات کام نرم
  • تنسورتیمپانی جهت حرکات پرده صماخ

پانویس

  1.  Trigeminal motor nucleus
  2.  Temporomandibular joint
  3.  Mesencephalic trigeminal nucleus
  4.  Main sensory trigeminal nucleus
  5.  Spinal trigeminal nucleus
  6. courses.stu.qmul.ac.uk
  7.  بطن پشتی عضله دی گاستریک،توسط عصب هفتم مغزی(فاشیال)عصب رسانی می گردد.

منابع

  • نراقى،محمد على؛ حاجى حسينى، داود.ترجمه نوروآناتومى W.C. Wongck.انتشارات جعفرى.
  • میناگر،علیرضا و وثوق آزاد، ژاک. ترجمه: نوروآناتومی پایه و کاربردی پرفسور فیتزجرالد.انتشارات دانش پژوه.
  • سلطان ‏زاده، اكبر. بيماری‏هاى مغز و اعصاب و عضلات. چاپ دوم. انتشارات جعفرى، پائیز ۱۳۷۶.
  • ناصری، نسرین. فیزیوتراپی در ضایعات ارتوپدیک. چاپ اول. صبح سعادت. ISBN 4-7-93408-964.
منبع تصویر: