۱۳۹۴ مهر ۳۰, پنجشنبه

استفاده از AFO مناسب جهت تسهیل گیت (راه رفتن)

از تجربه های بالینی در درمان بیماران همی پلژی

استفاده از AFO  مناسب جهت تسهیل گیت (راه رفتن) در برخی از بیماران همی پلژی بدون برگشت ارادی در مفاصل اندام تحتانی طرف درگیر :
استفاده از AFO با شیبی ملایم در قسمت دیستال آن:





بسیاری از بیماران همی پلژی ناشی از سکته مغزی (Stroke) ممکن است حتی پس از سه الی هفت ماه از زمان ضایعه عروقی مغز (CVA) کنترل ارادی روی هیچ یک از مفاصل اندام تحتانی در سمت مبتلا جهت راه رفتن نداشته باشند و برای حرکت اندام تحتانی در مرحله نوسان (Swing) نیاز به حمایت نسبی فیزیوتراپیست دارند که در این موارد میزان صرف انرژی توسط فیزیوتراپیست جهت جابجایی اندام تحتانی به طرف جلو و کنترل بیمار با توجه به شرایطش متفاوت است.
این گروه از بیماران ممکن است پیشرفت نسبتا خوبی از جهت ایستادن پس از طی آموزش های اولیه به دست آورند (کنترل پاسچر) ولی به هنگام گام برداشتن به علت عدم کنترل اندام تحتانی و حرکت فعال دورسی فلکشن مچ پا به فیزیوتراپیست وابسته هستند.
استفاده از یک AFO مناسب در چنین شرایطی می تواند کمک کننده باشد به نحویکه بیمار حتی ممکن است طی چند جلسه آموزش راه رفتن با هدف افزایش کنترل و یادگیری حرکتی (Motor control and Motor learning) توسط فیزیوتراپیست مستقل گردد یا به کمک بسیار کمی نیاز داشته باشد.
خصوصیات AFO
یک AFO در این موارد لازم است چه نوع ویژگی داشته باشد؟
ویژگی اصلی در این ارتباط این است که AFO دارای شیبی ملایم به سمت بالا در قسمت دیستال باشد (حدودا از قسمت انتهایی متاتارس ها به طرف نوک انگشتان). البته گاهی ممکن است تغییرات اندکی در میزان شیب به عنوان مثال برای سمت مدیال یا لترال پس از استفاده جهت کارایی بهتر لازم باشد.



استفاده از این نوع AFO همراه با یک عصای مناسب در سمت سالم سبب می شود که بیمار با صرف کمترین انرژی قادر به راه رفتن گردد. درحقیقت با این روش شروع نوسان (Swing) در اندام درگیر آسان می گردد. بنابراین قبل از ساخت ارتز باید به مهندس ارتوپدی فنی در این ارتباط توضیح داده شود تا اهداف درمانی از قبل مشخص شده و همچنین ایشان با توجه به استانداردهای خود ارتز مناسب را بسازد.
در مراحل اولیه آموزش گیت با این ارتز ممکن است به فیدبک های کلامی و بینایی (Visual and Verbal feedback) که توجه (Attention) و مشارکت بیشتر فرد را برمی انگیزد نیاز باشد.


شرایط استفاده
این نوع از AFO در چه بیمارانی قابل استفاده است؟
  • در بیمارانی قابل استفاده است که اکستانسیون پسیو زانو کامل بوده و یا با آموزش های لازم به این مرحله رسیده باشند. در برخی از بیماران وجود اسپاستیسیتی (Spasticity) در مفصل زانو خود به خود از فلکشن زانو به هنگام ایستادن و گیت جلوگیری می کند
  • بیمارانی که مچ پای اندام درگیر به هنگام گیت بی ثبات (Unstable) است
  •  بیمارانی که مچ پای اندام درگیر به هنگام ایستادن یا گیت به طور رفلکسی به اینورژن (Inversion) می رود. ممکن است انگشتان نیز تمایل به فلکشن داشته باشند و باعث مشکل در گیت بیمار شوند
  • بیمارانی که در معرض اسپاستیسیتی، کوتاهی عضلات پشت ساق و تاندون آشیل قرار دارند که در این موارد در حالت استراحت نیز قابل استفاده هستند
یک نکته:
برای جلوگیری از فلکشن احتمالی در مفصل زانو به هنگام تحمل وزن در پای درگیر، تمرینات ثباتی و تعادلی از طریق آموزش ایستادن انجام می گردد. استمرار تمرینات و مشارکت بیمار باعث ثبات زانو می شود.
*استفاده از مطالب فقط درصورت ذکر منبع وبلاگ مجاز است.


موضوعات فیزیوتراپی
طبقه بندی مطالب بر اساس ناحیه بدن